Vreemde vogels

Even waan ik mij aan het strand. Terwijl ik toch gewoon op mijn werkplek zit op de campus van de Universiteit Twente, niet bepaald aan de kust. Ik ben emails aan het beantwoorden, een tekst aan het schrijven, houd een schuin oog op TweetDeck. Een werkplek met een niet heel bijzonder uitzicht naar buiten. Wat groen, dat wel, maar ook de collegezalenvleugel van het gebouw Spiegel. En af en toe een eekhoorntje dat snel de boom in klimt. Klagen hoor je mij niet, over het uitzicht. Maar hoe beland ik dan, zittend achter mijn pc, aan het strand? Niet doordat ik op internet een website heb opgezocht voor mooie plaatjes van tropische oorden, nee. De associatie komt door de luidruchtige aanwezigheid van scholeksters. Met hun gekwetter nemen ze mij automatisch mee naar Vlieland of Schiermonnikoog. Geen onprettige gewaarwording, kan ik u verzekeren. Maar wat doen scholeksters, of oyster catchers in het Engels, eigenlijk op het toch wat saaie veldje bij het gebouw waar ik werk? Missen zij het strand en de weidsheid van de zee dan niet? En het voedsel waaraan ze hun naam te danken hebben? Maken ze daarom zoveel lawaai?
Ik hoop alleen wel dat de schoonmakers het zand rondom mijn bureaustoel even meenemen vanavond, als ze gaan stofzuigen.

13 mei 2011