Efkes d’r oet

“Ik heb u toch niet beledigd hè, toen ik u vroeg of de rolstoel van uzelf was?” vraagt mevrouw B. aan mij. “Die vóór ons loopt veel lichter.” Het is waar, de leen-rolstoel waar ‘Efkes d’r oet’ op staat, loopt niet helemaal lekker. Het pad is ook niet overal even egaal. Toch maken we een mooi wandelingetje rondom de grote vijver, met bewoners van het zorgcentrum De Posten in Enschede-Zuid. Mevrouw B. woont daar ook. “Het begint te wennen, na een jaar”, vertelt ze mij. We praten over haar leven, over wijlen haar man, haar kinderen. Op vakantie gaan, zoals vroeger, is er niet meer bij. Haar mobiliteit is beperkt. Met de rollator naar het winkelcentrum is eigenlijk al te ver. Vanmiddag wordt ze door een wildvreemde meneer, door mij dus, rondgereden. De begeleiders schieten toe als de jas even dichtgeritst moet. Want het is mooi weer, maar er staat een fris windje. Mevrouw B. observeert scherp, ze wil ook even de ezeltjes van de kinderboerderij aaien. “Ik heb een mooi leven gehad hoor.” Waarom ik op mijn vrije zaterdagmiddag deze aardige dame van 87 rondrijd? Gewoon omdat het kán, en omdat er via Twitter, als sociaal medium, een spontane actie is opgezet door Anne Tuinhout en Anouk Timmerman, onder de ‘hashtag’ #053sos. De bewoners van De Posten krijgen, behalve een wandeling, een ijsje,  een versgebakken stroopwafel en een roofvogelshow die op iedereen grote indruk maakt. En ook nog een goodie bag met wat aardigheidjes.

Mijn eigen grootouders zijn niet meer in leven, ik ben blij dat ik hen alle vier goed heb gekend. Ze hebben niet in zo’n zorgcentrum gewoond. Maar stille weekends hadden ook zij maar al te vaak. En daar moet je af en toe iets aan doen!

14 mei 2011