Muziek beoefen ik vooral passief, hoewel: hoe passief is luisteren? Mijn smaak laat zich niet heel eenvoudig beschrijven, maar zonder muziek vind ik het maar een kale boel op deze aarde. Gevraagd naar mijn favoriete componist zal ik misschien aanvankelijk direct “Bach” zeggen, om daarna “of eigenlijk Schubert” eraan toe te voegen. Om zo verder te gaan en ook Mozart een plek te gunnen, Mahler, Richard Strauss. Maar eigenlijk moet je het allemaal hóren, en ik ga geen illegale uitwisselingssite bouwen met allemaal muziekfragmenten erop…

Mocht het allemaal nog wat Maarten ’t Hart-achtig klinken (lees bijvoorbeeld zijn “Mozart en de anderen”), diens hartgrondige hekel aan populaire muziek deel ik niet. Ook nummers van Coldplay kunnen mij beroeren, het dollen van de Kaiser Chiefs of het bombastisch geweld van Muse. Of neem de breekbare stem van Johnny Cash, op de laatste cd voor hij stierf”: “O Lord, help me to walk one more mile, just one more mile…” Of het jonge talent uit Schotland, Paolo Nutini, met “These Streets”.

Op deze pagina’s hoop ik indrukken te beschrijven van concerten die ik bezoek of van nieuwe cd’s.

Muziek thuis beluister ik via apparatuur van NAD en twee B&W 603S3 ‘zuilen’ als luidsprekers: niks dolby surround of kleine speakertjes. Deze Engelse luidsprekers presteren heel aardig in het laag, ook als ik wat favoriete kerkorgelmuziek opzet. De Passacaglia van Bach is niet echt een probleem!